Op weg naar Kerstmis

De tijd van wachten en verwachten breekt weer aan. Met de advent begint niet alleen een nieuw kerkelijk jaar (A-jaar waarin we vooral lezen in het Matteus evangelie), maar vooral toch de voorbereidings-tijd op Kerstmis. Advent is wachten, wachten op wat komen gaat: een nieuwe tijd, nieuw leven. Dit wachten is actief, niet passief of afwachtend. We vérwachten iets, we zien naar iets uit. Verwachten vraagt ook om onze inzet; we richten ons op dat wat komen moet.

Wachten, het kan lang duren. Lang, voor de trein of de bus komt. Het kan je lang vallen die tijd dat je aan huis gebonden bent, nu het ouder worden je beperkingen oplegt. Het lang verwachte briefje: “je bent aangenomen op je nieuwe werkplek”. Het kan lang duren voordat je die hand krijgt gereikt, die jij al zolang hebt uitgestoken. In onze dagen hoor ik jonge ouders zeggen “we zijn in verwachting”. Samen verwachten ze nieuw leven. Eigenlijk vind ik dat wel mooi. Niet alleen groeit in de vrouw het nieuwe leven. Tegelijk zie je samen uit naar die wonderlijke gebeurtenis van geboorte. Er begint iets nieuws. Zeker wanneer het je eerste kind is ervaar je dat er veel verandert. Negen maanden wachten en vérwachten….

Zo zal het Maria en Jozef ook zijn vergaan. Ze zullen zich op hun manier op de komst van hun kindje hebben voorbereid. Maria, bewaarde al hetgeen er gebeurd was in haar hart. De boodschap van de Engel echode nog lang na.

“Schrik niet, Maria, u hebt genade gevonden bij God. U zult zwanger worden en een zoon baren, die u de naam Jezus moet geven. Hij zal een groot man zijn, en Zoon van de Allerhoogste worden genoemd. God, de Heer, zal Hem de troon van zijn vader David geven. Hij zal eeuwig koning zijn over het huis van Jakob, en aan zijn koningschap zal geen einde komen.” (Lucas 1, 26-38).

Op weg naar kerstmis is op weg naar het geboortefeest van dé Redder van de wereld. God maakt in Jezus een nieuw begin. Het licht kwam in de wereld, zoals in den beginne door Gods Woord het Licht aan de hemel verscheen. Hoe actief zien wij daar naar uit? Hoe actief werk ik mee als redder van de wereld? Ben ik een mens van Licht en van Vrede? Het zijn vragen waar we niet om heen kunnen en die juist in die laatste maand van het jaar nadrukkelijk klinken. Het kan zijn dat u zich weer uitgenodigd voelt om weer een kerkdienst te bezoeken. Weet dat het goed is wanneer u komt. Immers, ook al schrokken de herders op het veld van het licht, zij waren het die het eerst hoorden over de Blijde Boodschap. Het is een grote vreugde voor héél het volk. Wij mogen ontvangen: die boodschap van liefde, licht, vrede en gerechtigheid, dat alles ligt opgesloten in de kwetsbaarheid van het Kind in de kribbe.

Kerstmis: vraagt om voorbereiding. In onze kerken, maar vaak ook thuis plaatsen we een adventskrans met vier kaarsen. Week na week groeit het licht. In de kerstnacht schijnt het volle Licht.

Kerstmis: het feest van familie en vrienden, ontmoeting en gezelligheid. Mag in deze ontmoeting ook de vraag klinken: Geloof jij het (nog), dat God in dit Jezus-Kind een nieuw begin wil maken met de wereld, met jou, met ons? Is het geloof in God werkelijk een Levensbron? Zullen we samen eens na gaan denken hoe we vorm en inhoud kunnen gaan geven aan dat geloof?

Wanneer we die ontmoeting, onze gesprekken zo aandurven, thuis met vrienden: dan moet het toch ook mogelijk zijn om als geloofsgemeenschappen wegen te vinden voor de toekomst. Waar mensen zich verzamelen rond Gods Woord en rond de tafel van liefde en dienstbaarheid. Dat we plekken bieden waar we kunnen groeien in geloven en dat zichtbaar maken in onze samenleving? Dat we met 7 geloofsgemeenschappen in de nieuwe parochie die uitdaging samen aangaan!

Ik wens u, ons allen – mede namens mijn collega”s - gezegende kerstdagen toe:
VREDE EN ALLE GOEDS voor het nieuwe jaar 2008.
Cor Peters, diaken